വാത്സല്യം ...

വാത്സല്യം ......................

അമ്മ കുഴച്ച ചോറുരുളക്കായ്
അറിയാതെ ഞാനൊന്ന് നാവു നീട്ടി
അമ്മതൻ കയ്യിലെ ചോറിന്റെ മാധുര്യം
അമ്മിഞ്ഞ പാലായ് നിറഞ്ഞു നിന്നു

തൈലം മണക്കുന്ന തലയണ നീക്കി
ചാരത്തിരിക്കുവാൻ തലചെരിച്ചു
ഉരുളകളോരോന്നായ്
വായിൽ നുണയവേ
അക്ഷരമില്ലാത്ത കഥ പറഞ്ഞു

മാത്രകൾ കൂട്ടിയ കൂടുകൾ കാണിച്ചു
തൈലം വറ്റിയ കുപ്പികൾ കാണിച്ചു
വേദന പായുന്ന കാലുകൾ കാണിച്ചു
കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു നിന്നു

ആദ്യവുമന്ത്യവും തെറ്റിപറയുമ്പോൾ
സ്വയമേ ചിരിച്ചു തലകുനിക്കും
മങ്ങിയ കണ്ണുകൾ കണ്ണിൽ തറപ്പിച്ചു
സ്നേഹം ചുരത്തി തുളുമ്പി നിന്നു

നാലു പത്താണ്ട് മറന്നൊരു കുഞ്ഞായ്
ഞാനമ്മതൻ മടിയിൽ ചാഞ്ഞുറങ്ങി
വിറയാർന്ന കൈകളെൻ
തലയിൽ തലോടുമ്പോൾ
ആകാശ ഭൂമികൾ സ്വന്തമായി

അമ്മതൻ വാത്സല്യമേറ്റു കിടക്കുവാൻ
നന്മകൾ ഹൃത്തിൽ ബാക്കിവേണം
കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ നേടിയ കാരുണ്യം
തിരികേ കൊടുക്കാൻ മനസ്സ് വേണം


അഷ്‌റഫ്‌ എസ്സം വരിക്കോളി