പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ....

പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ .........
-----------------------------------

സ്നേഹങ്ങൾ പൂവിട്ട പൂ പന്തലിൽ
പുത്തനുടുപ്പിട്ട് പത്തര പൊന്നിട്ട്
മാലാഖ കുട്ടിയായ് നിന്ന നേരം
കൂട്ടുകാരോന്നിച്ചു കുശലം പറയുമ്പോൾ
നാണം പിറക്കുന്ന കവിളിണയിൽ
ദുഖത്തിൻ മേഘങ്ങൾ വന്നതെന്തേ
മാരന്റെ കൈപിടിച്ചകലേക്ക് പോകുമ്പോൾ
കണ്ണ് നിറയല്ലേ പോന്നു മോളെ
ബാപ്പാന്റെ ഖൽബിൽ സങ്കട കടലുണ്ട്
സന്തോഷ തടയണ കെട്ടി നില്പൂ
സ്വർഗ്ഗ കവാട യാത്രായെണങ്കിലും
മോളെന്റെ ഹൃദയംപറിച്ചല്ലോ യാത്ര പൊന്നൂ
ഉമ്മതൻ കൈ പിടിച്ചുമ്മ വെക്കുന്നേരം
പോട്ടിക്കരയല്ലേ പൊന്നു മോളെ
അകലയാണെങ്കിലും നിന്നോർമ്മകൾ തഴുകി
താരാട്ട് പാടി കിടക്കുമവൾ
പോകുന്നിടത്ത് ചിത്രവിളക്കായ്
ശോഭ പരത്തണം നിൻ കർമ്മ മാലെ
ബാപ്പാന്റെ മോളെന്നഭിമാന പൂർവ്വം
ചേർത്ത് പിടിക്കണം നിന്നെ യെന്നും
സന്തോഷ സന്താപ സമ്മിശ്ര ജീവിതം
ദാമ്പത്യ യാത്രയിൽ സാർവത്രികം
മുള്ളുകൾ തട്ടാതെ ആരാമ സൗരഭ്യം
ക്ഷമയാലെ നേടുകെൻ പോന്നു മോളെ


അഷ്‌റഫ്‌ എസ്സം വരിക്കോളി