ലൈലയുടെ ദുഃഖം

ലൈലയുടെ ദുഃഖം
---------------------------
മൈലാഞ്ചി മൊഞ്ചും കുപ്പി വളപ്പൊട്ടും
കൗതുകം തീരാത്ത കുഞ്ഞു കാലം
കൗമാര മെന്നിൽ മൊട്ടിടുമ്പോൾ
കൈ പിടിച്ചെന്നെ ബന്ദിയാക്കി

മൊഞ്ചുള്ള കിനാവുകൾ കാണും കാലം
നെഞ്ചിൽ കിടന്നു നീ വേദമോതി
അറിയാത്ത നോവിന്റെ വിത്ത് പാകി
കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് യാത്രയായി

കഞ്ഞിയും പയറും പാകമായി
ഇലയിട്ടു ഞാനും കാത്തിരുന്നു
ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു
കോഴികൾ കൂവുന്ന പുലർകാലവും
തവളകൾ കരയുന്ന സായാഹ്നവും
ചീവീട് മോങ്ങുന്ന പാതിരാവും
കാലങ്ങളെത്രയോ കടന്നു പോയി

തിരികെ പറക്കുന്ന പറവകളും
ഇണയെ വിളിക്കുന്ന കുരുവികളും
മുട്ടകളെത്രയോ പെറ്റു കൂട്ടി
വഴി തെറ്റി വന്നവർ കണ്ണിറുക്കി
വഴി തെറ്റാതെ ഞാൻ നോമ്പെടുത്തു

കുഞ്ഞിളം ചുണ്ടിലെൻ
പാൽകുടം വെക്കുവാൻ
നേര്ച്ചകളത്രയോ നേർന്നു നോക്കി
അടയിരിക്കതൊരു മുട്ടയുമിതുവരെ
കുഞ്ഞായ് വിരിഞ്ഞ കഥയുമില്ല

കൊല്ലങ്ങളോളം കാത്തിരുന്നാൽ
നിമിഷങ്ങളോളം കൂടെ നിൽകാം
മണിയറ കട്ടിലിൽ വിരുന്നു കൂടാൻ
ഇനിയുമീ ജീവിതം ബാക്കിയാണോ
ആകാശ ചോപ്പുകൾ മാഞ്ഞിടും മുന്നേ
തിരികെയെത്തീടുമോ ഖൽബിലെ കിളി ...

അഷ്‌റഫ്‌ എസ്സം വരിക്കോളി